این شب ها، جای خالی خیلی چیزها روی دلم سنگینی می کند. اما، هارمونی بی کرانه استغنا، این بازسازی، این رویای نهفته خیلی چیزها، ... کاش دیروزها انقدر زود تمام نمی شدند.
این نوشته ها هم دنیای مجسمند. ایمان دارم به دست خط خالص کسی از جنس همان نمی دانم آن کجای فراموشی.
سلام نوشته های زیبایی داری
از تفکرت خوشم امد
مایلم که با هم تبادل لینک داشته باشیم من لینکت کردم
موفق باشی
مهیار
ایمان بردن زیرکانه ای ست ، حضرت همراه!
-
نیستی و گله ای هم نیست ، که عادت داریم خلوت کسی را بهم نزده باشیم و عادت می کنیم که برهم نزده باشندش ..
-
خوب باش .. خوب ِ این همه روز ..
به آخرش که می رسی باید از اول شروع کنی آن نا کجا آباد فراموشی را با دست خط خود.
چی دارم بگم ؟
دلگیرم
جایی از جاده دلتنگ مانده است...
جای خالی بعضی چیزها تا ابد خالی می مونه و هیچ وقت خدا هم پر نمی شه.
این روزها هم تموم میشه و میشه دیروز فردا
بی معرفت شدی. دیگه نمی آیی بهم سر بزنی
حس مشترک!
تصدقت ..
عرض ارادت ..
کاش دیروز ها انقدر زود تمام نمی شدند...
آن کجای فراموشی اینجاست. در قلم تو. که از خط خطی های
پی در پیت از فرط بی آغوشی به اینجا رسیده....
لذت بردم. ممنون.
............................
با " جاده مرا میخواهد " چمدان به دست ایستاده ام و دلهره در ذهن دارم، دچار شک که بمیرم یا برم....
منتظر عبورتم.
فکر کنم اگر اتفاق خاصی نیوفتد از این به بعد همراهیت کنم در نوشته هایت...همان لحن ِ آشنا...همان واژگان زیبا...
راستی چرا آدم ها همیشه حسرت ِ دیروزشان را میخورند؟؟!!
ایمان !
وبلاگتون این قدر قشنگ بود که حیفم اومد لینکتون نکنم.
شاد و برقرار باشید.
به روزم اترنال...
salam khofi up kardam dar zemn addrese jadide webame www.foogy.tk nazar yadet nare....boos
تو بی معرفت من بی معرفت تر...
خوبی دوست عزیز؟
دلم برای همه چیز تنگ شده بود..